Και όσο πάει, μας πάει!

Καλησπέρες! Άλλη μια βδομάδα βαδίζει προς το τέλος της, βδομάδα στην οποία γίναμε μάρτυρες πρωτόγνωρων καταστάσεων εντός και εκτός της σχολής στην οποία τυγχάνει να φοιτώ...Και μεταμεσονύχτιο θρίλερ Παρασκευής για την πορεία όλου αυτού του θέματος, που δεν θα μπορούσε να μην έχει απασχολήσει τα ενεργά μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας-αν μπορώ να χρησιμοποιώ πια τέτοιους όρους τόσο που έχουν κακοποιηθεί.

Δεν θέλω να μιλήσω όπως οι πατρώνες των τηλεοράσεων για "χαμένες ψυχές" και άλλα τέτοια συναισθηματικά "φορτωμένα" προς τη μια την άλλη κατεύθυνση. Όπως και ό,τι ένιωσε ο καθένας. Απλά έχω κάθε δικαίωμα να το θέτω, πως όσον με αφορά κανείς δεν ικανός να κρίνει μια ψυχή ως χαμένη. Και ευτυχώς που έληξε ειρηνικά το όλο θέμα σε σχέση με το κτίριο της σχολής...Πραγματικά ευτυχώς. Ίδωμεν τι άλλο έχουμε δύναμη να δούμε...Όσο πάει, αν μη τι άλλο μας πάει, το που δεν έχει καταρχήν και πολύ σημασία!

Κρυώνουμε, κλεινόμαστε πως θα διαβάσουμε, προσπαθούμε να τη δούμε αλλιώς κι Άγιος ο Θεός. Έχει γίνει συνήθεια πια, δυσκολοεύκολη στην πράξη όμως.
Αχ, στα λόγια είμαστε όλοι μανούλες βρε παιδί μου. Από εκείνες τις μεγάλες πράξεις πάσχουμε. Και όταν λέω αυτά που ήθελα πάντα-ή έστω στο περίπου- εκεί που ήθελα να τα πω, το παίζω υπεράνω ότι δεν θέλω και απάντηση. Και δεν θέλω, αλήθεια δεν θέλω, αλλά θέλω να μάθω τουλάχιστον ότι οι δηλώσεις μου περιήλθαν στη γνώση του αποδέκτη τους. Σοβαρά. Και όχι μόνο να το υποθέτω ως αυτονόητο. Φαντάζομαι περιήλθαν, αλλά όπως δεν έγινε ως συνήθως, έτσι και τώρα δεν θα λάβω κανένα "σημάδι" ότι αυτό έγινε. Ας είναι. Καιρός να παίρνουμε πια τους άλλους ακριβώς όπως είναι και να πάμε παραπέρα...Άμα πια!

Τα ζώδια λένε για ταξίδια και εγώ έχω εξεταστική τελικά. Θα έχω ταξίδια νοερά, όπως πάντα δηλαδή! Να είμαστε κι ευχαριστημένοι παρακαλώ. Γύρος του κόσμου, ανώδυνα και χωρίς να χαλάσεις ένα ευρώ. Μα πού; Στο μυαλό μας βρε, που αλλού νομίζατε; Όταν δε, βρω ρεαλιστικότερη εκδοχή, πιστέψτε με θα είστε οι πρώτοι που θα το μάθετε!

Σχέδον πάντα άλλο τραγούδι έχω στο νου μου να ανεβάσω, κι άλλο μου προκύπτει στην πορεία. Είναι φοβερό πως αλλάζω μυαλά μέχρι να τελείωσω μια τόση δα ανάρτηση...

Je t' aimais, je t' aime et je t' aimerais! Με το που το άκουσα πριν λίγα χρόνια το ερωτεύτηκα. Τι μουσική, τι στίχος, τη γλώσσα(να γιατί αγαπάω τα γαλλικά τελικά). Η καλύτερη που υπάρχει στο youtube ειναι αυτή..



John Cherry μου( το καλλιτεχνικό του Γ. που λέγαμε!), περιμένω να το μάθεις σιγά σιγά και αυτό να μου το παίζεις!

Φιλιά μάγκες και καλά ξεμπερδέματα όσοι έχουμε εξεταστικές!!!