...αυτά κι άλλα πολλά

Καλησπέρα!

Και πάλι καλησπέρα... Το λέω εγώ όταν δεν μου το λένε.
Έχω πολλά ερωτήματα κι απόψε μου φαίνεται...
Ζητάω πολλά μου φαίνεται, ή αρκούμαι τελικά σε πολύ λίγα;

Τhat is the question.

Λόγος ή αφορμή να μην είσαι καλά; Να μην είσαι ή να μην θες να είσαι; Φοβάμαι τη διαφορά, μήπως καμιά φορά τη μπερδεύω...
Ξέρω το λόγο, ή έτσι νομίζω. Ξέρω και τις αφορμές, ή μάλλον αυτές με ξέρουν και έρχονται και με βρίσκουν κατακούτελα.

Δεν θα επανέλθουμε σε ανάλογες σκέψεις, λέω. Και σε ανάλογες συμπεριφορές και καταστάσεις, που μου θυμίζουν κάποια που δεν θέλω να είμαι. Και αν γίνω τελικά αυτή;
Όχι δεν θα γίνω, δεν πρέπει να γίνω. Όπως πρέπει να κάνω και τόσα άλλα. Είναι ένα μικρό παραλήρημα κλεισούρας, διαβάσματος που αρχίζει να με πλακώνει και άγχους. Και άλλων λόγων και αφορμών που είπαμε, ίσως και όχι.

Όλα είναι στο μυαλό, μου έλεγε ένα παιδί χθες. Όντως; Όντως, εξακολουθώ να μην ξέρω. Γιατί κάποιες στιγμές είναι σαν να μην ξέρω τίποτα και να θέλω να μείνω σε αυτό, δηλαδή να συνεχίσω να μην ξέρω τίποτα, παρά την επιφάνεια, το amballage.
Θέλω ένα δώρο με αυτά τα καταπληκτικά περυτιλύγματα, αλλά θέλω να αξίζει λιγάκι και το δώρο!Να αξίζει τον κόπο, την αναμονή, το κόπο να το ανοίξω!

Και δεν μου αρέσει που οι αναρτήσεις μου ήταν αρκετά "κουκουρούκου" και τώρα μου φαίνονται λιγότερο τέτοιες. Θέλω πάλι κουκουρούκου(ήταν γαμάτη σοκοφρέτα αυτή-να είχα μία!).
Και τι θα γίνει τώρα πάλι αγαπητέ εαυτέ μου; Πάλι μπέρδεμα, πάλι θα ζαλίζεις το μυαλουδάκι μας με τα γνωστά-άγνωστα θέματα;

Διάβασα σε ένα προφίλ στο facebook μια κοπέλα να γράφει "Προσπαθώ να μάθω στην καρδιά μου να μη θέλει αυτά που δε μπορεί να έχει". Τέτοια καταπίεση. Και άμυνα, μετά, όλο στην άμυνα. Που συχνά γίνεται και αδικαιόλητη επίθεση, όταν δεν μας παίρνει άλλο η άμυνα. Δύσκολα. Και μετά πολύ μαγείρεμα-στο μαυλό πάντα- αν αξίζει τον κόπο κάτι άλλο. Ή ακόμα χειρότερα αν αξίζουμε εμείς τον κόπο. Παράπονα. "Βασανίζομαι" γράφει ένας τοίχος στο δρόμο για Κιφησό. "Πόσο σε νιώθω" μου έρχεται να ανέβω να συμπληρώσω!

Αυτά κι άλλα πολλά μου έρχεται να πω κι ετούτο το βράδυ.Κι όμως, ρίχνω μια ματιά στις αναρτήσεις μου ως τώρα. Κι η κυκλοθυμία πάει σύννεφο. Αφού έχω γράψει όλα αυτά τα νόστιμα, σκέφτομαι, τώρα θα πτοηθώ. Τη μια προτροπές για χορούς και ξεσαλώματα και την άλλη όλο περισκέψεις; Σιγά!
Πάμε για ωραία μάγκες μου! Βέβαια, άμα μπορείτε απαντήστε μου και κανένα από τα τόσα ερωτήματα που θέτω, θα ήταν μεγάλη ανακούφιση!

Twist in my sobriety, για όσους διεκδικούν κάτι περισσότερο από τα να αποτελούν ένα διάλειμμα στην ηρεμία μας, ή και όχι...




"Look my eyes are just holograms
Look your love has drawn red from my hands
From my hands you know you'll never be
More than twist in my sobriety"

Τα λέμε ...σοον!!!(που λέει και μια ψυχή:))