Καλησπέρα!
Ο αγαπημένος μου Σταύρος Θεοδωράκης για άλλη μια φορά ξεδιπλώνει τη σκέψη. Με τα καλυτερα λόγια. Όντως, για να βγούμε από το όποιο χάλι ζούμε, πρέπει να "προδώσουμε" το σινάφι μας, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Και οι νεότεροι, να μάθουμε πως πρέπει να μείνουμε έξω από όποιο συνάφι, από όποια τάξη. Στην Ινδία άλλωστε, υπάρχουν και οι "άθικτοι", αυτοί που δεν ανήκουν σε καμιά κάστα. Τυχεροί, βάσει αυτής της οπτικής...

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=10559

Και για το μουσικό "τέλος"



Aπλά υπέροχη ερμηνεία...

"τώρα ο κόσμος έχει χάσει μια στροφή, εγώ δε μίλησα για θαύματα δεν είπα...
Εγώ σ' αγάπησα εδώ..."

Σοφό το σχόλιο:
"Μην είστε απρόσεκτοι με τις καρδιές των άλλων ανθρώπων. Και μην ανέχεστε ανθρώπους που είναι απρόσεκτοι με τη δική σας"

Καληνύχτα