Εκεί...και εδώ

Tέλειο, τέλειο , και ξανά τέλειο και αυτό που θέλω να ακούσετε σήμερα. Όχι, να μη μου έχετε και παραπονάκι!

Για όσους είναι εκεί, που τους θέλουμε να είναι, που τους ψάχνουμε στο "εκεί". Και όταν δεν τους χρειαζόμαστε ακόμα, γιατί απλά θεωρούμε πως θα υποστηρίζουν αυτό το χωροχρονικό-συναισθηματικό "εκεί" όπως και εμείς, όσο και εμείς. Για εμάς, που ήμασταν εκεί, αλλά οι άλλοι ήταν και λίγο "στο αλλού". Και δεν βρεθήκαμε παρά στο δρόμο για το δικό του "εκεί" ο καθένας. Γενικά, πιστεύω ότι κάποιος είναι εκεί, ακόμα κι αν εμείς δεν ξέρουμε την ύπαρξη του, γιατί είναι πολύ εύκολο και δύσκολο να οριστεί αυτό το "πού" του "εκεί", για τον καθένα μας. Μπορεί να είναι και να μην το βλέπεις, μπορεί να είναι και να μην θέλεις να το δεις, μπορεί να μην είναι τώρα αλλά ήταν κάποτε και θα υπάρξει και στο μέλλον. Πολύ αόριστο και αυθαίρετο το να το εντοπίσεις. Και πάντα περικλείει και το ενδεχόμενο του λάθους. Μπορεί να μην εκεί μόνο για σένα-"ο κινηματογράφος τέλειωσε κι αρχίζει η ζωή", μπορεί να είναι εκεί για χίλιους δυο και έναν λόγους...
Και κάποιες φορές δεν αρκεί αυτό. Το "εκεί" πρέπει να πάει παραπέρα. Φεύγω από το "εκεί" μας, πιο καλό το "εδώ" μου. Άντε να παίξεις με τα επιρρήματα.

Ο τόπος και ο χρόνος είναι τόσο σχετικός τελικά. Όλα είναι τυχαία και τυχερά. Αν έχετε διαβάσει και το "Σταυροδρόμι των ψυχών" θα έχετε ένα ερέθισμα παραπάνω να αναρωτιέστε γι' αυτή τη σχετικότητα.

Σημειώνω πως χρειάστηκε να το ακούσω και δεύτερη φορά το τραγούδι για να συλλάβω το στίχο. Έχουμε ξεσυνηθίσει στα νοήματα βλέπεις...

"Στα τόσα έξοδα του μήνα, λιμάνι μέσα στην Αθήνα, θα είμαι εκεί"
Αν δεν είναι αυτό επίκαιρο, τότε τι είναι;



Καλό Σαββατοκύριακο!