Υποθέσεις εκκρεμείς...

Πραγματικά, αυτές τις μέρες έχω κάνει μουσική στροφή στο παρελθόν! Τυχαία πέφτω πάνω σε τραγούδια στο ραδιόφωνο που έχω να ακούσω χρόνια. Που τα έχω τραγουδήσει πολύ, και εκπλήσσομαι που θυμάμαι έως και το στίχο τους.
Λεμπέσης, λοιπόν, ω ναι, και πρέπει να ήμουν δημοτικό, ίσως έκτη, όταν πήρα να γράψω το cd σε κασέτα-γιατί δεν είχα φορητό cd-player-από τη φίλη μου την Ιωάννα. Κάναμε μαζί και καλοκαιρινό στα αγγλικά. Πολύ ωραίο cd, καλογραμμένα σουξέ, που ομολογουμένως άκουσα πολύ! Μου άρεσε πολύ αυτή η βραχνούτσικη χροιά του Λεμπέση, ειδικά σε αυτό το τραγούδι.
Πω, κάτι τέτοια μου θυμίζουν πως τα χρόνια περνάνε τόόόσο γρήγορα! Σαν εχτές το θυμάμαι...
Για υποθέσεις που εκρεμμούν λοιπόν, γιατί μπορεί να βρεθεί λύση, αν το θέλουν και οι δυο, και για άλλες που έχουν εντελώς κλείσει-είχαμε τέτοια άγνοια κινδύνου τότε, ποτέ δεν θα με φανταζόμουν τότε να το ακούω πάλι και τα το γράφω εδώ,στα επίκαιρα και μη!
Αυτά είναι!


Εσείς αλήθεια τι κάνετε με τις εκρεμμείς υποθέσεις σας-αφήστε τις οφειλές, άλλο κεφάλαιο αυτό- τις αντιμετωπίζεται ώστε να δωθεί μια λύση ή τις βάζετε κάτω από το χαλί; Ρητορική ερώτηση και βάλε; Ουφ!





Σας φιλώ, καλή Κυριακή!