Καλησπέρες, καλησπέρες; Πώς είμαστε, τι κάνουμε; Προσπαθώ να κρατάω ψηλά τον πήχη της διάθεσης!
Γλύκανε ο καιρός και μου αρέσει. Και το ότι πήγα στο Καραϊσκάκη που το είχα μαράζι τόσον καιρό επίσης! Σπουδαίος αγώνας, τόσο από προσωπικότητες όσο και από ατμόσφαιρα, αφού ο κόσμος έδωσε το παρών παρά την απεργία στα μέσα και την ταλαιπωρία, το κρύο και το αργά της ώρας. Σκέφτομαι ώρες ώρες ότι αν γεμίζει έτσι για την πλάκα, μια κρύα νύχτα, ένα γήπεδο σε ένα φιλικό κατά τις φτώχειας, πόσα πολλά μπορούμε να κάνουμε ενωμένοι...Παπάδες που λένε!
Αυτά είναι...Το ότι θέλω να ξαναπάω βέβαια σε κανονικό ντέρμπυ είναι γεγονός. Για να δούμε και την πιο πορωτική ατμόσφαιρα, εκεί αντιδιαμετρικά της θύρας 7 που έτυχε να κάθομαι. Ελπίζω να μην το βάλουμε στα πόδια από το φόβο βέβαια, αλλά αυτό είναι κάτι άλλο, και ξέρετε γενικά τι λένε για όποιον δεν έχει μυαλό...Ποδαράκια, ιπτάμενα!
Να μιλήσω για σχολές ή μπα; Έκανα ωράρια και κλεισούρα εξεταστικής ήδη από τώρα με τις καταλήψεις και τις απεργίες των μέσων. Τώρα για διάβασμα, κι αυτό είναι μια άλλη υπόθεση;))
Και αφού έχουν βαρέσει διάλυση όλα αυτά, μια ακόμα εντύπωση της βδομάδας. Είδα για πρώτη φορά παγοδρόμιο στο Athensheart. Και το κάνω θέμα γιατί ως τώρα μόνο πλαστικά είχε πάρει το μάτι μου.Όχι πως έκανα κιόλας, αλλά αν ξανατύχει..!
Και μιας και πλησιάζουν οι μέρες οι γιορτινές, και η επάνοδος στο νησί, είδα και ένα δέντρο στολισμένο χθες στο Σύνταγμα, αν και όχι όπως τα άλλα χρόνια. Από ολότελα, καλό κι αυτό. Βλέπετε κύριοι, θέλουμε έστω και το περιτύλιγμα, όταν μας έχουν πάρει όλα τα υπόλοιπα! Σε ορισμένα θέματα μάλιστα πια έχω φτάσει να λέω ότι αρκούμαι και μόνο στο περιτύλιγμα...Και που είμαστε ακόμα!
Αν ήταν και λίγο μαζεμένα τα σκουπίδια από τα έρμα πεζοδρόμια αυτής της πόλης, σίγουρα θα ήταν πιο ευχάριστο να περπατάς γιορτινά- και όχι μόνο τότε- σε αυτήν. Ας μην γκρινιάξω άλλο όμως, περιρρέουσα είναι από μόνη της η ατμόσφαιρα. Εγώ δεν θέλω να παραδεκτώ την παρακμή.
Και πολλά άλλα ίσως δεν θέλω να παραδεκτώ, και κάποιοι το εκλαμβάνουν ως αδυναμία διαχειρίσης(ή όχι;)
Α ρε μάγκες μου, ανησυχούμε για πάρα πολλά πράγματα. Και σκωτιζόμαστε για άλλα τόσα. Αλλά κι αλλού είναι τα σοβαρά. Τα πολύ σοβαρά όμως, αυτά που αν τα σκεφτείς σου κόβονται αλήθεια τα πόδια...Φοβάμαι για πολλά, αλλά ελπίζω για περισσότερα. Και καλές ειδήσεις...
Θυμούνται κάποιοι που βλέπαμε τα αεροπλάνα και κάναμε ευχές σαν να ήταν αστέρια;
Αirplanes, λοιπόν, για να κρατήσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε αυτόν τον πήχη της διάθεσης.
Και γιατί οι ευχές πάντα θα γίνονται, με αεροπλάνα ή όχι...
"can we pretend that airplanes
in the night sky are like shooting stars
I could really use a wish right now
wish right now, wish right now..."
Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου