Έτσι οι μέρες περνούν;

Καλό μήνα και το φθινόπωρο είναι εδώ επισήμως μου φαίνεται. Ο καιρός κρυάδησε, πρωί και βράδυ ειδικά, νυχτώνει πλέον νωρίτερα και ναι, μπήκε Οκτώβρης. Τουλάχιστον να κυλίσει γλυκά κι αυτή η εποχή του χρόνου, με τόσα που μας "κυνηγούν",καλό θα ήταν να είμαστε όσο είναι δυνατόν χαλαροί και προετοιμασμένοι για το "plan b"-όπου είναι εφικτό να υπάρξει κάτι τέτοιο...

"Έτσι οι μέρες περνούν"...Έτσι σε κάνουν να νιώθεις όταν ένα μήνα είσαι σε ένα ιδιότυπο stand-by, και αναμένεις με το σταγονόμετρο κάτι να αλλάξει. Κάτι να γίνει, μια κίνηση. Στο τέλος τρως και ένα "κανόνι" χαμένης εξεταστικής, και εύχεσαι να έχει τελειώσει εκεί το σίριαλ-όχι δεν θες άλλες ανατροπές σαν διψασμένος για δράση θεατής-γιατί αυτές οι ανατροπές μας έχουν μάθει πως δεν έρχονται για καλό. Όλα και τίποτε προβλέψιμο πια...Εντελώς όμως!
Αναζητάς ευκαιρία να παράγεις έργο-ένα κάποιο οποιδήποτε έργο-τα μπλε φρεσκοβαμμένα κάγκελα του μπαλκονιού μου περίτρανα το αποδεικνύουν. Για τις καταλήψεις δεν ξέρω τι να πω. Δυστυχώς έχω την αίσθηση πως ότι είναι "περασμένο" θα περάσει, έτσι κι αλλιώς. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να αγωνίζεσαι να το ανατρέψεις, αν το πιστεύεις πως πρέπει. Αν όμως τελικά όλα γυρίζουν έτσι κι αλλιώς εναντίον σου; Γιατί συνέχεια αυτό το "έτσι κι αλλιώς"; Δεν υπάρχει ένας τρόπος πια, ή δεν τον βλέπουμε, ή και να τον βλέπουμε δεν μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε; Όλα μιλημένα να είναι εναντίον μας; Θέλω ένα Θησέα να ξετυλίξει το μίτο σε αυτό το λαβυρινθο που ζούμε και λέγεται Ελλάδα. Θα μπορούσα να κάνω πολλά για να βρω αυτόν τον Θησέα, τον πλέκω μέρα-νύχτα με το μυαλό μου το μύθο. Μόνη μου, ως συνήθως. Και έχουμε ξαναπεί, τη νύχτα όλα μοιάζουν τόσο απλούστερα και εύκολα. Το πρωί το παραμύθι τελείωνει κι αρχίζει η ζωή δεν λέει κι ο Αλκίνοος;
Νισάφι!
Ειδικά γραμμένο το τραγούδι για τις μέρες μας. Κομμένο και ραμμένο θα έλεγα, σαν να το ακούς να παίζει από πάντου και να λέει αλήθειες που όσο και να μη θες να ακούσεις τις βιώνεις όλο και πιο έντονα, όλο και πιο βίαια.
Δύσκολη και η επικοινωνία πια, ξέρετε, αυτό το απλοϊκό αλλά τόσο μαγικό του να νιώθεις πως επικοινωνείς και συννενοείσαι με τον άλλο-όχι πως άλλοτε ήταν και ποτέ εύκολη.
"Αλλά κάπου κρύβεται η αγάπη" λέει το τραγούδι, και όντως αν αφήσουμε τον εαυτό ελπίζω να την ακούσουμε και να πάμε προς το μέρος της!



Να προσέχετε και να σας προσέχουν γιατί όλοι το έχουμε ανάγκη..!