Τι μέρα κι αυτή, πέρασε. Χωρίς μαθήματα και σχολή, λίγο έξω από τη ρουτίνα, είσοδος στην εξεταστική ίσως ρουτίνα. Μόνο τη γνωστή προσμονή. Και σκέψεις, σκέψεις...
Από τα παλιά κι αγαπημένα, ανασύρω αυτή την μπαλάντα. Που τόσο γλυκά αξιώνει την προσοχή του άλλου.
"Να με προσέχεις, γιατί έχω πέσει χαμηλά,
γιατί έχω πέσει χαμηλά, μάτια μου γλυκά,
να με αντέχεις, να με προσέχεις..."
Καληνύχτα...Να μου προσέχετε και να προσέχετε όσους σας αγαπούν,το έχουν ανάγκη.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου