Το καλοκαιράκι, παίζει στη διαπασών το ραδιόφωνο του γείτονα, μα πού ντο σήμερα; Μάλλον σε φθινόπωρο έφερνε περισσότερο...Χάλασε και το πολυπόθητο τριήμερο.

Ευτυχώς, έκανα το πρώτο μπανάκι για φέτος, μόλις χτες. Σαν τη μονάχους-μονάχους, κολυμπούσα δίπλα σε ένα στυλό-δεν κάνω πλάκα, θυμήθηκα και τα περί άνωσης που είχα να σκεφτώ από τη φυσική τρίτης γυμνασίου...Άγιος Κοσμάς, πολύς κόσμος, η λεωφόρος πιγμένη, και τα λεωφορεία γεμάτα, για τα μπάνια του λαού. Αίσθηση σαν να πηγαίνεις εκδρομή, αφού διασχίζεις τη μισή Αθήνα για να δεις και να απολάυσεις έναν κολπίσκο θάλασσα! Χαλάλι όμως, γιατί πραγματικά, αυτή η αίσθηση του πρώτου μπάνιου, καθώς μπαίνεις στο νερό, είναι γαμάτη!

Στην ίδια διάθεση-πασχίζουμε να παραμείνουμε- με τραγουδάκι καλοκαιρινό, φεστιβαλιώτικο, ανέμελο. Aν και δεν είδα γλάρους χθες, ελπίζω να δω σύντομα, στο νησάκι, στα βραχάκια τα γνωστά και όπου αλλού.Αυτά τα πουλιά, δεν είναι πραγματικά υπέροχα; Να ζούσαμε σαν κι αυτά, ε;



"Όταν άκουγε κιθάρες τότε ερχόταν πιο κοντά
τον θυμάμαι να μας βλέπει και να μας χαμογελά
Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά,

κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά

Μια κιθάρα γρατσουνάω σε κάποια αμμουδιά
ένας γλαρός που πετάει με κοιτάει από ψηλά
Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά,

κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά"

Καλή εβδομάδα να έχουμε!