Όπου κι αν πάω, ό,τι κι αν λέω!

Μάγκες μου! Ελπίζω να είστε καλά!Απουσιάζω κιόλας δυο βδομάδες, γιατί απλά δεν καταφέρνω να κάτσω να γράψω και όχι γιατί δεν έχω τι να πω... Ένα μαθηματάκι ακόμα την Πέμπτη-δηλαδή, τι μαθηματάκι-παλουκάκι, συνθεσάρα, και τέλος!
Με έχουν πιάσει και λίγο τα υπαρξιακά μου αυτές τις δυο μερούλες, λαιμός κλειστός και τα βιβλία μεγατόνων να μου κλείνουν σαρκαστικά το μάτι στο γραφείο, όσο κι αν εγώ επιδεικτικά ώρες ώρες τα αγνοώ!
Θα επανέλθω σύντομα λοιπόν, με σχόλια και εντυπώσεις από τη συναυλία Sakis Live in Love, της Κυριακής που πέρασε, για το χθεσινό ντέρμπυ και για όσα παράξενα κι ωραία μας συμβαίνουν και θα μας συμβούν μέχρι τότε.
Προς το παρόν αποσύρομαι, ξανά με κλειστό λαιμό και εφαρμόζοντας αφωνία να δω "Πρωταγωνιστές", με Στύρο Θεοδωράκη πάντα...


Τι άλλο φυσικά θα μπορούσα να αφιερώσω...
Σάκη για άλλη μια φορά μας συνεπήρες τόσο που νιώθω πως δεν έφυγα ποτέ από εκεί-ας ήταν στο χέρι μου και θα σου έλεγα!
Eσένα θέλουμε, τόσο πολύ, και ακόμα παραπέρα!!!Όπως είπες ότι σου έχουμε γίνει ανάγκη, έτσι και για μας είναι πια σχέση ζωής.
Αφιερωμένο σε όσους έζησαν αυτή την υπέροχη βραδιά!




Καλή βδομάδα, με τσαμπουκά!