Σάκηη και άλλα...τέτοια

Μάγκες καλησπερίζω δυναμικά!Ψηφίσαντες ή απέχοντες του δεύτερου γύρου, ώρα αποτελεσματων...
Ναι, το 'χετε καταλάβει ότι απο κυκλοθυμία καλά πάω...

Πέμπτη 10 και μησι... Και το φλας ανάβει για να απαθανατίσει το είδωλο μου αγκαλιά με μένα-δλδ προσπαθούσα να πάω όσο πιο κοντά! Αφήστε που την έβγαλε αυτός τη φωτό.
Για όσους ακόμα δεν γνωρίζουν τη λατρεία στο πρόσωπο που ακούει στο όνομα Σάκης Ρουβάς,ναι ήταν τόσο απλό τελικά. Μια εκδήλωση στο γαμάτο Public cafe, συζήτηση του κοινού με τον καθηγητή υποκριτικής Howard Fine, συντονιστής της συζήτησης ο Σάκης μας...Εκδήλωση με λίστα καλεσμένων, που δεν συμπληρώθηκε για καλή μου τύχη, με αποτέλεσμα να μπω και 'γω, εκεί που νόμιζα πως με το ζόρι θα τον έβλεπα να μπαίνει η να βγαίνει και αν, γιατί ας μην ξεχνάμε πως είναι και τα φιμέ τζάμια. Δεν έχεις με κάτι άλλο να ασχοληθείς θα πείτε, κοπέλα πράμα 21 χρονών- την άλλη βδομάδα-, κυνηγάς το Σάκη. Ε, κάτι πρέπει να κυνηγήσω και 'γω, που μου δίνει μόνο χαρά. Προφανώς λόγω της απόστασης που έχεις σε αυτήν την περίπτωση με το πρόσωπο αυτό. Θυμάμαι τις εκθέσεις σε γυμνάσιο και αγγλικά για πρότυπα, είδωλα, δουλεία και υποταγή στο σταρ σύστεμ...

Σωστά όλα αυτά αλλά είναι και αλήθεια πως από κάπου πρέπει να πιαστεί κανείς. Από το ωραίο, την τέχνη, τη μουσική, το σόου, τη λάμψη. Όχι γιατί δεν έχει δική του, αλλά γιατί άνθρωποι είμαστε, για να θαυμάζουμε και να μας θαυμάζουν...Κακά τα ψέματα το ωραίο και λαμπερό, όσο περιτύλιγμα κι αν είναι τραβάει. Πολύ. Όσο ψαγμένος και να είσαι. Και γιατί εξάλλου να πρέπει να απολογηθείς για τα γούστα σου, σε δήθεν κουλτουριάριδες;

Κάποιοι φίλοι μου αναρωτιώνται πως άκούω Ρουβά και μου αρέσει και ο Μάλαμας ας πούμε ένα τυχαίο παράδειγμα. Μα δεν μπορεί να σου αρέσουν άνθρωποι για διαφορετικά πράγματα ο καθένας απαντώ!

Ποτέ δεν θα ξεχάω τη μέρα που διασχίζοντας το στενό διαδρομάκι ανάμεσα στα δωμάτια του πατρικού μου, και περνώντας από το δωμάτιο της τηλεόρασης, με τον πατέρα μου ξαπλωμένο στο κρεββάτι, μπαϊλισμένο από τη δουλειά-θυμάμαι και τι πουκάμισο φορούσε!- η τηλεόραση να παίζει "Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα". To βιντεοκλίπ με το Σάκη στο συνεργείο να πετάει τα στουπιά...Αυτό ήταν. 4,5 πρέπει να ήμουν και απλά παρακολουθούσα κάτι που αρκούσε να γίνει σχέση ζωής! Ρουβίτσα έκτοτε...
Και προχτές, έτσι απλά τον κρατούσα από τον καρπό να μη μου φύγει χωρίς να βγάλω μια φωτογραφία έστω. Καλά και να τον αγκαλιάσω ήθελα και να του πω τόσαα πολλά αλλά ψιλοσαστίζεις. Και όταν ο άλλος έχει τόση λάμψη και σε κοιτά και με αυτά τα μάτια οκ.

Για κάτι τέτοια αξίζουν όλα, αγαπώ την Αθήνα. Γιατί είχα δικαίωμα να είμαι εκεί σε αυτήν την εκδήλωση-χαρισματικός και ο δάσκαλος υποκριτικής- εφόσον ήταν δωρεάν. Και γιατί μπορεί να πήρε ΄γύρω στα 15 χρόνια αλλά εν τέλει έγινε!

Να κατέβω από το συννεφάκι μου ε; Μα αφήστε με λίγο ακόμα. Έχω τραβήξει πολύ σαβούρα, αξίζω κι ένα παράλληλο σύμπαν που και που.

Ήταν μια σύντομη εξομολόγηση-ελπίζω να μην μείνω στο ράφι μετά από αυτά τα ξενερωτικά για τους άνδρες, αλλά όταν κάτι σου αρέσει αποτελεί σίγουρα κομμάτι από σένα. Άρα take it all ore leave it...




Αφιερωμένο σε όσους ανέχονται εμένα και την αγάπη μου σε αυτό το κάτι άλλο. Σε όσους μένουν στα δύσκολα, γιατί στα εύκολα είμαστε όλοι καλοί. Και σε όσους θα μείνουν στα όποια δυσκολοεύκολα της ζωής μου από δω και μπρος!