Καλησπέρα! Μάγκες δεν ξέρω για σας, αλλά έχω αρχίσει να εξατμίζομαι...Στο μπαλκόνι έχει περισσότερη ζέστη απ' ότι μέσα στο δωμάτιο! Μόνο με κλιματιστικό παλεύεται δηλαδή.

Κλεισμένη είμαι, για να στρωθώ στο διάβασμα, αλλά το μυαλό μου έχει ήδη πετάξει στην παραλία, ζω σε παράλληλο σύμπαν και να δω πως θα τρέχω και δεν θα φτάνω από βδομάδα που μπαίνω σε εντατικούς ρυθμούς εξεταστικής! Η μηχανή ακόμα είναι στη μεσαία λειτουργία, αλλά αν δεν αυξήσει στροφές δεν με βλέπω. Από την άλλη ό, τι κάτσει, τι να κάνουμε πια!

Θέλω να πάω να ξενυχτίσω στην πλατεία, με το συντριβάνι, έτσι για να πω ότι δεν είμαι κλεισμένη και γιατί η πλατεία μου θυμίζει διάφορα πια τρία χρόνια κιόλας εδώ. Σε άλλα τρία που θα είμαστε και κυρίως πως θα είμαστε άραγε; Και πως θέλουμε να είμαστε; Τι ζαλίζομαι καλοκαιριάτικα, αυτές οι σκέψεις είναι για μεγάλα κρύα χειμωνιάτικα βράδια!

Δεν μπορώ να γράψω περισσότερα, θα επανέλθω αργά η γρήγορα. Ως τότε καλά κουράγια!

Στον τύπο από το φεστιβάλ. Γιατί τα ωραία μας αξίζουν( μακάρι να ήταν κάθε μέρα φεστιβάλ!)