Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010

Καλοκαιρινή καλησπέρα! Όλοι έχουν βγει στα μπαλκόνια, αλλά αντί για δροσιά μόνο κουνούπια παίρνουμε..Από ολότελα θα μου πείτε καλό και αυτό. Έχω σχεδόν ένα μήνα ακόμα στην Αθήνα οπότε αν κάνει μεγάλες ζέστες πρέπει να βρω διέξοδο. Χλωμή η διέξοδος με το διάβασμα βέβαια, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Θα το παλέψουμε!

Πήρα μια ανάσα το διήμερο, ψυχολογική, εκεί που όλα πάλι πήγαιναν να γίνουν ίδια και βαρετά. Τελικά είναι μεγάλη δουλειά μια στο τόσο να έχεις έναν άνθρωπο μέσα στο σπίτι να μιλάς βρε παιδί μου, ή απλά να νιώθεις την παρέα του. Όσο λίγο και να κάτσει, όταν φεύγει το αποζητάω! Αφήστε που αν δε βγεις έξω ή δεν διαβάζεις τι άλλο να κάνεις τέτοια εποχή μέσα στο σπίτι; Πάντως η "καλοκαιρινή" τηλεόραση, όλο επαναλήψεις, καταντά αηδία.
Μόνο το Μουντιάλ που άρχισε σήμερα θα έχει το ενδιαφέρον του. Αφορμή να δούμε και να ακούσουμε και δυο πράγματα γι' αυτήν την ήπειρο- θαρρώ πως θα γίνει ο επόμενος dream προορισμός μου, αφού έχω επικεντρωθεί στο θέμα εδώ και μήνες, που διαβάζω ένα ατέλειωτο οδοιπορικό του Ρίσαρντ Καπισίνσκι. Θα πω εντυπώσεις όταν δεηθώ και το τελειώσω. Ένα ξέρω μόνο, πως αυτές οι διοργανώσεις είναι ο καλυτέρος τρόπος και αφορμή να πας κάπου μακροπρόθεσμα( έτσι έλεγα πως θα πάω και στην Κίνα με τους Ολυμπιακούς του 2008...πολλά λέω πολλά αλλά!)

Τέλος, είναι σχεδόν εντυπωσιακό να παρατηρώ τι αντιμετώπιση έχω στο ίδιο θέμα, όταν δυο άτομα το χειρίζονται τόσο μα τόσο διαφορετικά. Τελικά έχει δίκιο ή φίλη μου η Τ., ότι δώσεις θα πάρεις, μεταγενέστερα μεν, αλλά θα πάρεις. Και είναι μαγικό να φέρεσαι καλά, βγάζοντας και στον άλλο τον καλό του εαυτό.

Καινούργιος, αγαπημένος, ονειρεμένος, έλληνας, θεός που μου έχει κολλήσει από τα χθες, όχι άδικα- σήμερα δεν έχει αφιέρωση- πάει προς όλες τις κατεθύνσεις και όποιον πιάσει, σύμφωνει; ;))
Όταν σε ακούω ρε Σάκη νιώθω να είμαι ακριβώς και απλά ο εαυτός μου.Τίποτε περισσότερο αλλά και τίποτε λιγότερο. Η ίδια κοπελίτσα όπως όταν σε πρωτοάκουσα καμιά 15αριά χρόνια πριν. Και μπορεί να έχουν αλλάξει λίγα και πολλά από τότε, χαίρομαι όμως όταν βρίσκω πάλι αυτή την αίσθηση.
Δεν υπάρχει πιο ωραία συμβουλή, όσο μαμαδίστικη κι αν ακούγεται από το "να είσαι ο εαυτός σου". Τίποτε δήθεν και προσποιητό, χωρίς να πιέζεσαι να ταιριάξεις ή να αποδείξεις στον άλλο. Και έτσι αρέσεις περισσότερο από κάθε άλλη φορά.



Να είστε ο εαυτός σας, και να το πιστεύετε ότι μπορείτε! Όνειρα γλυκά και ελαφρά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου