Καλησπέρες! Έτσι μου έρχεται να σας πω καλό καλοκαίρι, αχ επιτέλους να ζεσταθεί το κοκαλάκι μας. Περιττό να σας πω πως νιώθω μες την τρελή χαρά απλά και μόνο επειδή βγαίνω έξω και έχει αυτό το φως! Ο ουρανός, ναι, είναι γαλάζιος ξανά! Ο τρόπος του Θεού να μας πει, πάμε γι' άλλη μια φορά! Και δεν πάμε, λοιπόν!!

Πάντα στο εαρινό είθισται να τρέχουμε περισσότερο. Βλέπετε, πρέπει να συνεχίζω να παρακολουθώ και στη σχολή-πέντε χρόνια αυτή η βαλίτσα πια, νισάφι! Ε, θα την παλέψουμε θέλω να "γεμίσω" σαν μπαταρία, αισιοδοξία από τον ήλιο και την πίστη πως δεν τέλειωσε τίποτα, και πως κάτι καλύτερο θα αρχίσει και πάλι..Α, κοντεύει και μήνας από το τέλος της εξεταστικής αλλά ζούμε το μαρτύριο της σταγόνας και με τα αποτελέσματα. Τέλος σταματώ τώρα να παραπονιέμαι, το γράφω και το κοιτάω καλά για να το βάλω μες στο μυαλό μου! Και το δικό σας!
Εχω επικεντρωθεί ισπανικά κάργα προς το παρόν, και γουστάρω γενικά! Γιατί έτσι μας αρέσει(καλά, κλέμμενο από τη γνωστή διαφήμιση-με πιάσατε!).

Να περάσετε ένα καλό σ/κ-εμείς στη Νομική κατεβάσαμε ρολά για τετραήμερο, αφού κρίθηκε απαραίτητο. Ελπίζω, δεν ξέρω τι ελπίζω ε σχέση με τις παρελάσεις, να μην υπάρξουν έκτροπα προφανώς. Και πάνω απ' όλα να μην ξεχνάμε, εκεί στη λήθη μας θέλουν να χτίσουν οι άλλοι. Και δεν πρέπει να τους δώσουμε την άδεια. Είμαστε αυτός ο λαός βλέπετε, που έκανε την επανάσταση, που βρήκε το δρόμο του κάποτε μέσα από αίμα και θυσία. Χρωστάμε αυτή την ελευθερία σε παρελθόν αλλά και στο παρόν, επ' ουδενί δεν έφτασε η ώρα να τη στερηθούμε τώρα με κανένα τρόπο...

Αγαπάω το παιδάκι που μπορεί και παίζει απόψε στην πλατεία της γειτονιάς μου σαν να μην υπάρχει αύριο. Και τον ήχο που κάνει το νέρο όταν παφλάζει στο συντριβάνι. Και τη γλυκιά οχλαγωγία του κόσμου που ξεμύτισε στις πλατείες. Και όλα αυτά και άλλ πολλά που υπάρχουν όταν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να τα δει.
Συγγνώμη αν επαναλάμβανομαι.

Αγαπημένο, το θυμάστε; Έρχεται και ο Απριλομάης...