Sin Nombre

Μόλις μπήκα από μια προβολή. Ταινία "Sin nombre". Aπίστευτη...Με συνεπήρε τόσο που ένιωθα να έχω "φύγει" και 'γω και, συνταξιδιώτισσα με τους πρωταγωνιστές, προς το άγνωστο, στην οροφή των τρένων,από Κεντρική Αμερική για Ηνωμένες Πολιτείες...

Όσο για το βλέμμα του πρωταγωνιστή, στα πλάνα που κάθεται πάνω στην οροφή, απλά τα λέει όλα... Απίστευτη και η φωτογραφία της ταινίας.

Μια ματιά σε έναν κόσμο τόσο υπαρκτό, που μαστίζεται από τον ανελέητο πόλεμο των συμμοριών για τον έλεγχο περιοχών σε αυτές τις χώρες, και το όνειρο για μια καλύτερη ζωή. Τόσο δύσκολο να ξε-αντέσεις τελικά...
Από τις ταινίες που προσευχόμουν να μην είχε το τέλος που είχε. Αλλά πώς να ξεφύγεις από την αλήθεια, όταν η πραγματικότητα κραυγάζει; Γιατί κάποιοι άνθρωποι πραγματικά δεν έχουν τίποτα. Και έρχονται και φεύγουν έτσι, "χωρίς όνομα"...
Δείτε την!
"- ¿Τienes miedo?

-No, mientras es contigo, estoy bien"