Καλησπέρες...

Και ήθελα να πω και να γράψω τόσα άλλα, αλλά όπως πάντα τα γενονότα σε προλαβαίνουν. Σοκαρισμένη διαβάζω γι' αυτό τον ανθρωπο που τερμάτισε τη ζωή του σήμερα. Και δεν είναι ο μόνος, ούτε ήταν, ούτε θα είναι. Κάτι πρέπει να κάνουμε, κάπως πρέπει να βοηθηθούμε μεταξύ μας τουλάχιστον, ώστε να μην χάσουμε τα πάντα και τους πάντες...

Κουράγιο!

Και ζώντας ένα τρίτο "λοκ-άουτ" σχολής μέσα σε ένα μήνα, για λόγους που μόνο αυτοί που το επιβάλλουν ξέρουν ακριβώς, δεν έχουμε πάλι μαθήματα, ένα μήνα και βάλε, μέχρι μετά το Πάσχα. Είναι και η κατάσταση έξω απο τη Νομική, είναι και το μεταναστευτικό, είναι και οι εκλογές, είναι και αυτοί που έρχονται να καπελώσουν άλλους. 

Πάντως σήμερα είχε συγκέντρωση και συναυλία η πρωτοβουλία φοιτητών για τους μετανάστες και το άσυλο, μέχρι εκεί ξέρω, τι έγινε πριν η μέτα άγνωστο. Και σκέφτομαι πόσο όμορφο θα ήταν να γίνονται κάθε τόσο εκδηλώσεις σε αυτό το παρκάκι της Μασσαλίας, με ανοιχτή σχολή και όλα καλά. Γιατί να μην αποτελεί και αυτό μέρος της φοιτητικής μας ζωής άραγε; Ποιοι άλλοι άλλως επέλεξαν...

Το κόβω. 

Γιατί άκουσα Πέτρο Θεοτοκάτο και τι άλλο να θες. 

Και γιατί έρχεται και Πάσχα, Άγιες μέρες, πρέπει να γαληνέψουν οι ψυχές. Δεν πιστεύω ότι χάνονται, κύκλους κάνουν...

Να μου προσέχετε!