Καλό Καλοκαίρι!

Kαι ναι, μετά από μερικές καυτές βδομάδες στην Αθήνα, ευελπιστούμε αύριο να αρμενίσουμε για το νησί. Στο τρέξιμο, που δεν σταμάτησε ούτε στιγμή, με εξεταστική, αγώνες, δουλειές και υποχρεώσεις-ακόμα και στο σπίτι οι δουλειές δεν τελειώνουν ποτέ και όσο μένεις κάτι θα βρίσκεις να κάνεις-την τελειομανία μας μέσα. Παρ' όλα αυτά ίσως να ήταν και οι καλύτερες βδομάδες, από άποψη εμπειριών. Αυτοί οι αγώνες, μέσα από το ρόλο της εθελόντριας, πέρα από μάθημα ζωής, ήταν ένας τρόπος να ξαναβρώ τον εαυτό μου σε πολύ βασικά σημεία. Γνώρισα φοβερό κόσμο, και το παρεάκι των Media, ελπίζω να συνεχίσει να είναι δεμένο όπως τώρα, και να το συνδέσουν άλλες κοινές και όμορφες εμπειρίες.

Παιδιά, ευχαριστώ, τα σκηνικά που ζήσαμε και ζούμε είναι όντως ανεπανάληπτα. Και είναι τόσο ωραίο να μοιράζεσαι τέτοια συναισθήματα!

Αυτά. Είναι 2π.μ. και πρέπει να σηκωθώ 5, γιατί απεργούν και οι κίτρινοι κηφήνες-χωρίς παρεξήγηση-απλά έτσι τους λέω κατά καιρούς, όπότε θα σέρνουμε τα πράγματα και όπου φτάσουμε.
Σας αφήνω εδώ, με τις καλύτερες ευχές για ένα πανέμορφο καλοκαιράκι. Όσα και να γίνονται, μια ανάσα δροσιάς και ανεμελιάς τη δικαιούμαστε όλοι και τη διεκδικούμε!

"Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα", άκουσα και την Τετάρτη στην συναυλία των Πυξ Λαξ. Εμπειρίες, όμορφες, υπέροχο τραγούδι. Άντε να βάψουμε λίγο γαλάζιο, λίγη ελπίδα!
Σε όσους το πιστεύουν και το πράττουν, όσο ουτοπικό κι αν είναι. Γιατί είναι πολλοί τελικά..Οh yes!



Love Μάγκες μου!